This is My Story | Raymond Borger

IMG_0940

Van huis uit ben ik christelijk opgevoed, wat inhield dat we zondags naar de kerk gingen…
Soms met schrikwekkende snelheden door de stad, maar op tijd komen was belangrijker.
Op mijn 12e heb ik me bewust laten dopen. In de baptistengemeente werd de doop goed uitgelegd, en ik wilde voor mezelf en iedereen om mij heen duidelijk maken dat ik de Heer wilde volgen.

Eigenwijs…
Als kind hebben we veel moeten doorstaan, wat bij mij resulteerde in blackouts. In mijn tienerjaren erna was ik rebels, gesloten. Mijn ogen waren gevuld met haat en pijn, waardoor mensen op straat vaak meerdere stapen opzij deden. Toch heb ik in die jaren altijd duidelijke ervaren dat God over me waakte, ik had voor Hem gekozen. Hij liet me mijn gang gaan, fouten maken wanneer ik eigenwijs was en dacht alles zelf te kunnen. Maar, op het moment dat ik Hem om hulp vroeg, was Hij er altijd voor me.
Ik zag God als schepper, heerser een sterke leider, maar nooit als Vader.
Ons vader zou een slechte man geweest zijn, had ons verlaten, in de steek gelaten…

God als Vader?
In de zomervakantie gingen we maar al te graag naar een kinder/tienerkamp, dat werd georganiseerd door de “In de Ruimte” Bijbelschool, te Soest.
Omdat het voor mij heel bijzonder was hoe warm men op de Bijbelschool naar elkaar toe was,
ging ik daar al enkele weken voor de kampen begonnen heen, om mee te helpen met opbouwen.
Zo kon ik samenkomsten meemaken met de studenten, en leerde ik veel bij.
Dat God, Jezus en de Heilige Geest een zijn, dat een relatie met God niet alleen bestaat
uit het bezoeken van de kerdienst op zondag. Maar dat we een persoonlijke relatie met Hem
kunnen hebben, door wat Jezus voor ons deed.
Nog steeds worstelde ik met het vaderbeeld van God… moest dat nu echt?
God als koning op een troon, oke. Dat Jezus naar de aarde kwam om onze zonden op zich te nemen, daar kon ik me wel iets bij voorstellen. En dat God, de Vader, Hem niet redde van het kruis…
Dat zag ik als bevestiging dat God, als Vader niet betrouwbaar was.

Als klap op de vuurpijl was het thema die zomer: “Het Vaderhart van God”…

Doorbraak!
Die zomer kwam ik met een ghettoblaster op mn schouder, met rapmuziek (DC-Talk, wat dan wel
christelijk gebaseerd was) het terrein opwandelen, dus uiteraard hielden ze wel een extra oogje op me. Uren hebben we ziten praten, gebeden en na vele tranen heb ik uiteindelijk mijn vader, die ik nooit had gekend, kunnen vergeven voor iets wat hij, achteraf gezien, nooit had gedaan.
Ook toen pas kon ik God volledig in mijn leven toelaten, als Zoon, Heilige Geest EN als Vader.
Niet veel later ben ik zelf naar een Bijbelschool gegaan, waar ik in een gezonde omgeving mijn relatie met God meer diepgang heb mogen geven.